Olaf Visser (Groningen) schrijft gedichten, draagt voor, en organiseert als onderdeel van Natte Neuzen elke maand een poëziepodium voor ervaren en kersverse dichters. Hij is geïnteresseerd in beeldvorming, intimiteit en vreemdheid, en verkent perspectieven die het mogelijk maken een verhouding met de wereld aan te gaan. Hij maakte muziek en soundscapes voor verschillende korte films, waaronder de eco-horror short film Water Witching. Daarnaast treedt hij op met piano en spoken word als Vossa Vossa.
Voor Sense of Place maakte hij samen met Ruth Ruijgers een poëtische dialoog en soundscape bij Dijk van een Wijf.
Leonard Witte is een tekenaar en keramist. Veel potten, urnen en andere objecten die hij van klei maakt hebben eerst in tekeningen gestalte gekregen. Ze vormen als het ware de materiële cultuur van een wereld die verder alleen op papier bestaat.
Voor zowel vorm als thematiek haalt hij inspiratie uit archeologische vondsten en historische beeldtaal. Het fascineert hem dat de belevingswereld van onze verre voorouders zo onvoorstelbaar anders is dan de onze. Door middel van zijn werk verkent hij zijn relatie tot een onkenbaar verleden.
Het werk van Anjet verkent existentiële vragen die voortkomen uit het leven zelf: waar hoor ik thuis, heeft hoop ook een schaduw, wat is de betekenis van afzondering, en in hoeverre bepaalt een naam wie we zijn. Vaak vormt een vraag het vertrekpunt van haar werk; soms is het juist het materiaal dat haar uitnodigt om ermee aan de slag te gaan, waarna de betekenis zich gaandeweg ontvouwt.
Anjet werkt voornamelijk met handgereedschap zoals hamer, klopper, beitel en guts. Haar materialen hebben tijd nodig gehad om te ontstaan, en daarom hanteert zij een traag, aandachtig werktempo dat ruimte laat voor observatie en concentratie. Het fysieke contact tussen beitel en steen, guts en hout, de noodzakelijke vernietiging om tot vorm te komen, de onomkeerbaarheid van elke slag en de ‘schriftuur’ die het gereedschap achterlaat, zijn essentieel onderdeel van haar proces.
De sculptuur die langzaam ontstaat, nodigt haar telkens opnieuw uit tot niet-weten: tot stilstand, tot kijken en tot het herkennen van wat er al aanwezig is.
Beth Wong (Hong Kong, 1998) haar oeuvre is een verzameling poëtische fragmenten uit haar directe omgeving. Wong is vooral geïnteresseerd in de verhalen die over het hoofd worden gezien en materialen uit de stadsrand. Ze onderzoekt ook de diepgaande impact van haar omgeving, met name over de aanpassing aan een nieuw land en het gevoel om erbij te horen. Door schilderkunst met verschillende media te combineren, vertaalt ze wat ze observeert om een alternatieve interpretatie van de werkelijkheid te geven. Beth is woonachtig en werkzaam in Groningen.
Foto: Paul Meek
Rita Hoofwijk is een Nederlandse kunstenaar en werkt vanuit Nederland, Brussel en de plekken waar haar praktijk haar brengt. Zij werkt site-responsief en werkt internationaal samen met uiteenlopende partners binnen de artistieke en curatoriële praktijk. Haar werk is geworteld in een aandachtige, sensitieve betrokkenheid bij de omgevingen waarin het zich ontvouwt.
Deze benadering resulteert in werk dat zich uitstrekt over audio, tekst, ruimtelijke interventies en performatieve vormen, waarbij het lichaam vaak wordt betrokken en een verstilde, immersieve kwaliteit centraal staat. Vertrekkend vanuit de bestaande context van elke plek creëert zij openingen die de omgeving activeren en opnieuw aandacht voor haar opeisen.
“De openingen die Hoofwijk creëert zijn als kleine scheurtjes. Met elk van haar werken is het alsof zij een wig in de situatie drijft, of een hoek ervan optilt.” — Leonie Persyn (S:PAM, Universiteit Gent)
Momenteel is zij artistiek leider bij SoAP – Space Oriented Artistic Practice (Maastricht, NL).
Robert Wilson (USA 1941-2025) is een invloedrijke theater- en operaregisseur, beeldend kunstenaar en scenograaf. Hij geldt als een van de belangrijkste vernieuwers van het internationale podiumkunstenveld sinds de late jaren zestig.
Wilson staat bekend om zijn sterk visuele, vaak trage en uiterst precieze theatertaal. Licht speelt een hoofdrol in zijn werk, net als minimalistische bewegingen, strakke composities en een bijna architectonische benadering van ruimte, tijd en stilte. Zijn voorstellingen zijn minder gericht op traditionele verhaallijnen en meer op zintuiglijke ervaring en beeldkracht.
Hij werkte samen met tal van toonaangevende kunstenaars, schrijvers en musici, onder wie componisten als Philip Glass en performers uit uiteenlopende disciplines. Zijn werk is te zien geweest op de grootste internationale podia en operahuizen.
Naast zijn theater- en operaproducties richtte Wilson The Watermill Center op, een interdisciplinair kunstinstituut in New York, waar kunstenaars uit de hele wereld samenkomen voor onderzoek, experiment en uitwisseling. Hier ontmoette hij ook Theun Mosk met wie hij samen de kunstwerken voor ‘Soundings’ ontwikkelde.
Reindert Wepko (Ruud) van de Wint (1942-2006) heeft zich in 1980 teruggetrokken in het oude binnenduingebied De Nollen, nadat hij het exposeren in Europese musea achter zich had gelaten. De Nollen werd zijn levenswerk. Van de Wint is onder meer bekend door zijn schilderingen in de Tweede Kamer en plafondschilderingen in het stadhuis van Groningen en het werkpaleis van Koningin Beatrix, Paleis Noordeinde. Daarnaast heeft hij zo’n vijfendertig sculpturen gerealiseerd die verspreid door Nederland staan. In 2002 werd een tentoonstelling van zijn werk georganiseerd in het Kröller-Müller Museum in Otterlo: R.W. van de Wint. Clair-obscur. Zeven beelden.
Susanne Luurs (1994) is beeldend kunstenaar die de invloed van menselijke keuzes en acties op de aarde onderzoekt. Met haar afstudeerwerk, het kleibad, won ze de Kunsteducatieprijs van Academie Minerva. In haar artistieke praktijk speelt educatie een belangrijke rol. Ze betrekt haar publiek bij haar verkenningen door middel van interactieve installaties en rituelen. Ze bevraagt de manier waarop we met de natuur omgaan. Ze maakt performances, installaties en schilderijen.