Anjet van Linge

Het werk van Anjet verkent existentiële vragen die voortkomen uit het leven zelf: waar hoor ik thuis, heeft hoop ook een schaduw, wat is de betekenis van afzondering, en in hoeverre bepaalt een naam wie we zijn. Vaak vormt een vraag het vertrekpunt van haar werk; soms is het juist het materiaal dat haar uitnodigt om ermee aan de slag te gaan, waarna de betekenis zich gaandeweg ontvouwt.

Anjet werkt voornamelijk met handgereedschap zoals hamer, klopper, beitel en guts. Haar materialen hebben tijd nodig gehad om te ontstaan, en daarom hanteert zij een traag, aandachtig werktempo dat ruimte laat voor observatie en concentratie. Het fysieke contact tussen beitel en steen, guts en hout, de noodzakelijke vernietiging om tot vorm te komen, de onomkeerbaarheid van elke slag en de ‘schriftuur’ die het gereedschap achterlaat, zijn essentieel onderdeel van haar proces.

De sculptuur die langzaam ontstaat, nodigt haar telkens opnieuw uit tot niet-weten: tot stilstand, tot kijken en tot het herkennen van wat er al aanwezig is.