Archieven: Kunstenaars

Linette Raven is  fotograaf. Mensen, erfgoed en bloemen zijn de hoofdonderwerpen in het werk dat Raven initieert en ontwikkelt.
Linette wil mensen inspireren om weer naar elkaar en de omgeving te kijken. Linette ziet fotografie meer als een ambacht dan alleen als een mooie foto. Ze fotografeert dicht bij de huid, zowel letterlijk als figuurlijk. In haar werk zoekt Linette naar nuances die portretten inhoud en betekenis geven, en die voor haar nodig zijn om zich in te leven in de verhalen van de geportretteerde persoon. Uitdrukkingen, emoties en urgentie zijn voelbaar. Al haar buitenprojecten met portretten gaan meestal vergezeld van geluidsinstallaties en interviews.
Linette Raven is sinds 2018 met haar studio in Amsterdam gevestigd.

Marc van Vliet ( ’s-Hertogenbosch, 1961) is beeldend kunstenaar, theatermaker en vormgever. Hij woont en maakt in Overschild, Groningen.
Autodidact in verschillende disciplines en begonnen als ontwerper in 1980. Vanaf 1999 is van Vliet vooral bekend geworden door de uitvoeringen en installaties van theatergroep Tuig die zich kenmerken door de cross-over van beeld, beweging, muziek en geluid. De laatste jaren ligt de nadruk op land art,  installaties en kinetische objecten.

Theun Mosk is geboren en getogen in het noorden van Friesland. Het Waddenlandschap heeft hem gevormd en maakt deel uit van wie hij is. In 2003 was hij een van de jonge kunstenaars die een workshop volgde bij The Watermill Center. Als pas afgestudeerde van de Rietveld Academie maakte hij kennis met de werkwijze van Robert Wilson. Mosk is bekend van zijn theaterensceneringen en de vormgeving van tentoonstellingen. Daarnaast werkt hij als autonoom kunstenaar. In 2008 maakte hij op uitnodiging van toenmalig Oerol directeur Joop Mulder de eerder genoemde voorstelling Walking, met Robert Wilson en theatermaker Boukje Schweigman. Met Walking als inspiratie maakt Mosk nu opnieuw samen met Wilson een route die de zintuiglijke waarneming van het landschap versterkt. “I like working with Theun because we think alike’, zegt Wilson over Mosk. “We come from a theatre background with a strong interest in architecture and design. Most visual people in theatre are decorators. Theun is not; he thinks in a completely different way. His work is architectural.”

Het beeldend werk van kunstenaar Nienke Brokke heeft altijd een verhalend element. De studie theatervormgeving aan de Rietveldacademie heeft daar aan bijgedragen. Zoals in het theater altijd een ‘gesamtkunstwerk’ is, werkt Nienke graag met meerdere kunstdisciplines die samen een geheel vormen. Door die verhalende kant ontwerpt Nienke Brokke naast landart en theater-decors ook onderwijsprojecten. Daarin kan ze goed inhoud met een kunstdiscipline verbinden. Het landart-project ‘Dijk van een Wijf’ was haar afstudeerproject op de Rietveld- academie in 1997.

Bruno Doedens (1959) studeerde aan de Academie van Bouwkunst te Amsterdam, specialisatie Landschapsarchitectuur. In 1990 wint hij de basisprijs Prix de Rome – Landschapsarchitectuur. In 1993 richt hij samen met Maike van Stiphout het bureau DS op dat de internationale prijsvraag voor twee parken op de Potzdamer Platz in Berlijn wint. Beiden zijn gerealiseerd. In 2005 gaat Doedens zelfstandig verder, sinds 2007 o.a. als initiator en artistiek leider van Slem. Bij al zijn projecten staat naast deskundigheid en ambacht de verbeelding centraal. De fascinatie om ‘het onmogelijke waar te maken’, oftewel ‘om van water wijn te maken’, én de aandacht voor de langere termijn en de sociale en culturele waarden, voeren de boventoon.
Doedens onderzoekt de wederzijdse relatie tussen kunst en landschap. Hoe beeldende kunst, film, muziek en literatuur landschappen en hun natuurlijke wetmatigheden, en altijd in beweging zijnde processen, kunnen verrijken en vervormen. Zijn nieuwe, tijdelijke landschappen verbazen, verrassen en verwonderen. Het publiek is deelnemer en toeschouwer tegelijk, de natuur is mede-kunstenaar. En altijd is het groot en veel, zoals het landschap zelf.
Voor meer informatie Bruno Doedens

Henk Rusman (1950) geboren in Hillegom, studeerde in Maastricht aan de Stadsacademie en de Jan van Eijck academie. Hij woont al tientallen jaren in ’t Bildt en won daar in 1993 de Bildtse Kultuurprijs.
Hij is landelijk en internationaal bekend met zijn monumentale kunstwerken.

Broken Jug is één van de vele werken van de beroemde Amerikaanse kunstenaar Frank Stella, bekend om zijn minimalistische schilderijen en driedimensionale werken. In 2009 ontving Stella de National Medal of Arts van toenmalig president Barack Obama. In 2019 was de kunstenaar een groot voorstander van het idee om zijn werk in Harlingen te plaatsen. “It is so well-situated at the edge of the sea”, verklaarde Stella tijdens de opening twee jaar later. Dat het beroemde kunstwerk daadwerkelijk in Harlingen geplaatst werd, is te danken aan Joop Mulder, oud-burgemeester Roel Sluiter en oud-wethouder Hein Kuiken van Harlingen. “Joop nam de Broken Jug naar elk overleg onder zijn arm mee”, vertelde Sluiter aan Omrop Fryslân. Na lang wachten heeft Broken Jug eindelijk een welverdiende plek gekregen.   

De droom van Joop is uitgekomen.

Observatorium is een Nederlands kunstenaarscollectief, gespecialiseerd in conceptuele kunst, omgevingskunst en architectuur. Het collectief is opgericht in 1997 en is gevestigd in Rotterdam, van waaruit ze werken aan projecten in binnen- en buitenland.

Het bestaat uit de beeldhouwers en installatiekunstenaars Geert van de Camp en André Dekker, de schilder Ruud Reutelingsperger en de interieurarchitect Lieven Poutsma. Op projectmatige basis werken ze regelmatige samen met specialisten en andere betrokkenen.

Halverwege de jaren negentig begon Observatorium met het gezamenlijk ontwerpen van verblijfsstructuren, abstracte ruimtes waarin kunstenaars en andere geïnteresseerden waren uitgenodigd korte tijd te observeren en reflecteren. De eerste ruimtes werden in galeries gerealiseerd in Düsseldorf (1994), Groningen (1995), Rotterdam (1995) en Den Haag, 1996. In 1997 werd de eerste verblijfsstructuur voor buiten gerealiseerd op Staten Island in New York. Het abstracte bouwwerk was gebaseerd op specifieke maatvoering van de architect Dom Hans van der Laan. Dit bouwsel herrees een jaar later, in 1998, middenin een weiland in de Hoeksche Waard.

Vanaf het begin van het nieuwe millennium ontwerpen het Observatorium ook permanente sculpturen in de openbare ruimte, zoals het Observatorium Nieuw-Terbregge uit 2001, de Zandwacht op de Tweede Maasvlakte in 2015 en de Terp fan de Takomst in Blije. Het collectief houdt zich verder bezig met studies, prijsvragen, lezingen en andere publicaties. Ze ontvingen diverse prijzen.

Jan Ketelaar is een kunstenaar uit Friesland.  In 2002 studeerde hij af aan de Academie Minerva, beeldhouwen interdisciplinair. Onder de naam Potzenmakerij Ketelaar maakt hij zogenaamde potzen: serieuze grappen.

Jan Ketelaar exposeerde o.a. in Portugal, Bremen en New York.  Trok met zijn metershoge beelden, “de staat van Nederland”, verschillende malen (per heftruck) door Nederland. In 2014 werd in Leeuwarden zijn koninklijk hek, in de vorm van een bank bestaande uit lindebladeren, geplaatst rondom de 1^e koningslinde in Nederland. Hij is voornamelijk beeldhouwer maar schrijft en publiceert ook gedichten. In 2008 en in 2012 stond hij in de finale NK Poetry Slam. In 2014 kwam zijn eerste bundel uit: ‘Van een man die dacht, ik wil niet meer denken’. Daarnaast organiseert hij als potzenmaker literaire en culturele bijeenkomsten en is hij plannenmaker.